Αρμοί διαστολής

Αρμός διαστολής είναι το κενό που δημιουργούμε σε ένα δομικό στοιχείο ή ανάμεσα σε δύο διαφορετικά στοιχεία, προκειμένου να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη και ανεξάρτητη κίνηση των στοιχείων, δηλαδή η συστολή και διαστολή τους  που προκαλούνται κυρίως από τις θερμοκρασιακές διακυμάνσεις.  Τα κενά αυτά συνήθως σφραγίζονται με ελαστικά σφραγιστικά υλικά ή ειδικά αρμοκάλυπτρα.  Η έλλειψη αλλά και η πλημμελής εφαρμογή αρμών διαστολής, σε δάπεδα επιστρωμένα με πλακίδια ή πλάκες (από κεραμικό, από μάρμαρο, από τσιμεντοκονία κλπ) μπορεί να προκαλέσει κάτω από συνθήκες καταπόνησης τη θραύση τους ή την αποκόλληση τους.

Στα εξωτερικά δάπεδα επιστρωμένα με πλάκες ή πλακίδια απαιτείται η δημιουργία αρμών διαστολής ανά 20-40 m², οι οποίοι θα πρέπει να αφορούν και το υπόστρωμα επικόλλησης τους.  Οι αρμοί αυτοί πρέπει να παρακολουθούν, παράλληλα εάν αυτό είναι δυνατόν, την περίμετρο του δαπέδου σε απόσταση 30-50 cm (αναλόγως των διαστάσεων των πλακιδίων).  Επίσης στην ίδια απόσταση πρέπει να δημιουργείται αρμός διαστολής γύρω από υποστυλώματα ή άλλα δομικά στοιχεία που διακόπτουν τη συνέχεια του δαπέδου.

Η αποκόλληση των πλακιδίων δεν οφείλεται αποκλειστικά στην παντελή ή μερική έλλειψη αρμών διαστολής αλλά έχει να κάνει και με το υλικό κατασκευής του πλακιδίου όπως επίσης και με τις μηχανικές ιδιότητες της κόλλας που έχει χρησιμοποιηθεί για την συγκόλληση των πλακιδίων.  Αρμοί διαστολής απαιτούνται και στα σοβατεπί τα οποία πρέπει να είναι ανεξάρτητα από το δάπεδο και να μην ενώνονται δηλαδή με αρμόστοκο με το δάπεδο προκειμένου οι συστολές και διαστολές του τελευταίου να μην τα τραβήξουν και αποκολλήσουν από το υπόστρωμά τους.  Αν η τσιμεντοκονία υποστρώματος, που μπορεί να είναι αφρομπετόν ή γαρμπιλομπετόν, είναι οπλισμένη, τότε σε κάθε περίπτωση ο αρμός διαστολής πρέπει να κόβει και τον οπλισμό της.  Σε διαφορετική περίπτωση ο αρμός διαστολής δε θα λειτουργήσει καθώς το υπόστρωμα που θα συμπεριφέρεται ως ενιαίο στοιχείο, θα συμπαρασέρνει στην κίνησή του τις επικολλημένες στρώσεις.  Το πλάτος των αρμών διαστολής πρέπει να είναι από 4 – 6 mm στα πλακίδια και 1 – 2 cm στις πλάκες.  Η σφράγιση του αρμού των πλακιδίων ή πλακών πρέπει να γίνεται με ελαστικά αρμοκάλυπτρα στεγανά υλικά ή έτοιμους αρμούς (σε προφίλ μεταλλικά ή πλαστικά).

Σε επιφάνεια όπου έχει διαστρωθεί με πλακίδια ή πλάκες σε παλαιότερο χρόνο και χρειάζεται να στεγανοποιηθεί με επίστρωση νέων στεγανωτικών μεμβρανών (ασφαλτικών ή μη) πρέπει να εξετάζουμε αν υφίστανται αρμοί διαστολής.  Αν δεν υφίστανται, τότε πριν τη στεγανωτική επίστρωση είναι ορθό να κόβονται αρμοί και να σφραγίζονται με τα κατάλληλα υλικά.  Σε διαφορετική περίπτωση τυχόν αποκολλήσεις του αρμοκονιάματος τοπικά μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς στη στεγανωτική στρώση, καθώς αυτή θα ολισθαίνει (με τις μετακινήσεις της από τις συστολές διαστολές) και θα τρίβεται πάνω σε μικρά κομμάτια απ’ αυτό.